Improwizowane materiały wybuchowe. Irak rok 2005.

Tak próbowali nas zabić. Polski komandos wspomina najgroźniejsze pułapki wroga

Strona główna » Historia najnowsza » Tak próbowali nas zabić. Polski komandos wspomina najgroźniejsze pułapki wroga

Jedną z największych zmor polskich żołnierzy na misji w Iraku były podkładane przez wroga ładunki wybuchowe. Bojownik strzelający do człowieka zza załomu był bardziej namacalnym niebezpieczeństwem niż kryjące się nawet na z pozoru pustej i bezpiecznej drodze śmiertelne pułapki. Oto jak nieustanne zagrożenie wspomina Krystian Wójcik – operator polskiej Jednostki Wojskowej Komandosów i autor książki #StaraPaka NO.3.

Oprócz akcji bezpośrednich wykonaliśmy także ponad 80 innych zadań, takich jak ochrona VIP, zadania konwojowe i patrolowe oraz zadania szkoleniowe. Liczba tych zadań jest naprawdę imponująca, ale jest kilka operacji, które bardzo mocno zapadły mi w pamięć.


Reklama


Jedna z takich robót była bardzo długo przygotowywana i planowana. Celem był Asim Al-Churi, mieszkający w Diwanii JAM-ista zajmujący się produkcją IED. Na Al-Churiego służby wywiadowcze polowały już od dawna, gdyż podkładane przydrożne ładunki wybuchowe były poważnym zagrożeniem.

Trzeba przyznać, że kreatywność konstruktorów tych śmiercionośnych pułapek była naprawdę imponująca. Sposób odpalania ładunków również robił wrażenie.

Krystian Wójcik podczas szkoleń.
Krystian Wójcik podczas szkoleń. Fotografie z książki #StaraPaka NO.3.

Pirotechnicy JAM (Jaysh al-Mahdī – Armii Mahdiego, bojówki szyickiej przyp. red.) prześcigali się ze specjalistami sił koalicji w wymyślaniu nowych i skuteczniejszych sposobów na podkładanie i detonowanie ładunków.

Były ładunki detonowane drogą radiową, czyli za pomocą telefonu komórkowego lub radiostacji typu walkie-talkie, ale na tak odpalane ładunki skonstruowano urządzenia zagłuszające sygnał radiowy, montowane na pojazdach lub noszone przez żołnierzy. Były też takie, które odpalały się po przerwaniu wiązki lasera świecącego przez drogę niewidzialnym dla ludzkiego oka światłem.


Reklama


Wiązka lasera była włączana najczęściej drogą radiową przez obserwatora, gdy ten widział zbliżającą się kolumnę pojazdów, a ich urządzenia zakłócające były jeszcze na tyle daleko, że nie pokrywały swoim zasięgiem miejsca podłożonej bomby. Na ten sposób odpowiedź była prosta, ale nie w pełni skuteczna, gdyż do detonacji dochodziło.

Nie pomagały „cuda na kiju”

Na pojazdach montowany był długi na kilka metrów wysięgnik skierowany przed pojazd. Wiązka była przerywana, zanim pojazd wjechał w pole rażenia ładunku. Sadryści (członkowie Armii Mahdiego – przyp. red.) konstruowali również ładunki, które naprowadzały się samoczynnie na źródło ciepła, jakim był silnik pojazdu.

Tekst stanowi fragment wspomnień polskiego komandosa Krystiana Wójcika pt. #StaraPaka NO.3 (Bellona 2021).

Samoloty mają system wystrzeliwanych flar, które mylą śledzący je pocisk kierowany na ciepło, jednak na pojazdach to by się nie sprawdziło. Sprawdził się natomiast prostszy system, a mianowicie na wysięgniku, który odpowiadał za przecięcie wiązki lasera, zamontowano niewielką skrzynkę, w której umieszczano zazwyczaj dwie świece żarowe wytwarzające temperaturę wyższą niż ta, którą generuje silnik pojazdu.

I znów do detonacji dochodziło, jednak termoformowalny pocisk ładunku EFP mijał cel.

Najgroźniejsze były IED odpalane bezpośrednio przez zamachowca, który po prostu zwierał wyciągnięte od ładunku kable, gdy pojazd był w polu rażenia. Popularne też były inicjatory zwane Pressure Plate, na które żadna elektronika nie była skuteczna.


Reklama


Pojazd wjeżdżający w strefę rażenia wybuchem sam inicjował detonację, najeżdżając na płytkę, która na skutek ciężaru pojazdu zamykała obwód elektryczny i dochodziło do wybuchu.

Gdy zebrano już wszystkie dane na temat celu, pojmanie Asima Al-Churiego stało się naszym priorytetem. Operacja pod kryptonimem „Burbon 09” została zaplanowana na noc 2 września 2007 roku.

Improwizowane materiały wybuchowe. Irak rok 2005.
Improwizowane materiały wybuchowe. Irak, rok 2005.

Myślał, że tuż pod nosem Polaków będzie bezpieczny

Nasz cel mieszkał wraz z rodziną w dość sporym gospodarstwie przy rzece, około 2 km od polskiej bazy. Wielokrotnie wcześniej przejeżdżaliśmy obok tego gospodarstwa, gdyż leżało ono nieopodal głównej drogi wiodącej z naszej bazy do miasta.

Dla nas z punktu widzenia zaplanowania operacji była to bardzo dobra lokalizacja, gdyż częste przejazdy tą drogą kolumn wojskowych nie wzbudzały u Asima podejrzeń, że ktoś jedzie po niego. W pakiecie danych wywiadowczych o obiekcie widniała jednak informacja, która trochę jeżyła mi skórę.

Wielkie historie co kilka dni w twojej skrzynce! Wpisz swój adres e-mail, by otrzymywać newsletter. Najlepsze artykuły, żadnego spamu.

Podobno Al-Churi miał założoną na bramę wjazdową oraz część gospodarstwa sieć wybuchową, którą uzbrajał na noc, a detonator trzymał przy łóżku. Rozważaliśmy też atak za dnia, ale z racji tego, że Asim często opuszczał gospodarstwo, istniało duże ryzyko, że wejdziemy na obiekt, gdy go nie będzie, i tym samym go przepłoszymy, zrezygnowaliśmy więc z tego wariantu.

Na podstawie zdjęć lotniczych i innych informacji wywiadowczych wykonaliśmy plan szturmu z pominięciem bramy oraz innych wejść do gospodarstwa.


Reklama


[…] Informacja o zaminowanej bramie okazała się nieprawdziwa. Asim Al-Churi został zatrzymany w swoim łóżku podczas snu. W zabudowaniach znaleźliśmy materiały i urządzenia używane do produkcji IED.

Przeczytaj też o morderczym treningu polskich komandosów. Przez siedem dni byli bici, głodzeni i torturowani.

Źródło

Powyższy tekst stanowi fragment wspomnień polskiego komandosa Krystiana Wójcika pt. #StaraPaka NO.3. Ukazały się one nakładem wydawnictwa Bellona w 2021 roku.

Autor
Krystian Wójcik
1 komentarz

 

Dołącz do dyskusji

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.


Reklama

Wielka historia, czyli…

Niesamowite opowieści, unikalne ilustracje, niewiarygodne fakty. Codzienna dawka historii.

Dowiedz się więcej

Kamil Janicki

Historyk, pisarz i publicysta, redaktor naczelny WielkiejHISTORII. Autor książek takich, jak Damy polskiego imperium, Pierwsze damy II Rzeczpospolitej, Epoka milczenia czy Seryjni mordercy II RP. Jego najnowsza pozycja to Damy Władysława Jagiełły (2021).

Rafał Kuzak

Historyk, specjalista od dziejów przedwojennej Polski, mitów i przekłamań. Współzałożyciel portalu WielkaHISTORIA.pl. Autor kilkuset artykułów popularnonaukowych. Współautor książek Przedwojenna Polska w liczbach oraz Wielka Księga Armii Krajowej. Zajmuje się również fotoedycją książek historycznych, przygotowywaniem indeksów i weryfikacją merytoryczną publikacji.

Aleksandra Zaprutko-Janicka

Historyczka i pisarka. Autorka książek poświęconych zaradności polskich kobiet w najtrudniejszych okresach naszych dziejów. W 2015 roku wydała „Okupację od kuchni”, a w 2017 – „Dwudziestolecie od kuchni”. Napisała też „Piękno bez konserwantów” (2016). Obecnie jest dziennikarką Interii.

Wielkie historie w twojej skrzynce

Zapisz się, by dostawać najciekawsze informacje z przeszłości. Najlepsze artykuły, żadnego spamu.

Drodzy Czytelnicy! Nasza strona (jak niemal wszystkie inne) wykorzystuje pliki cookies i podobne technologie, między innymi po to, by dostosowywać treści reklamowe do zainteresowań i preferencji użytkowników. Aby to robić, potrzebujemy Waszej zgody.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie przez Ingens Media Sp. z o.o. oraz naszych zaufanych partnerów, twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam.

Zgoda nie jest obowiązkowa. Możesz też w dowolnym momencie ją cofnąć. Szczegóły dotyczące naszej polityki prywatności, zakresu zgód, a także wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w naszej polityce prywatności. Tam też znajdziesz informacje na temat zasad przetwarzania danych oraz twoich uprawnień z tym związanych.

Poprzez korzystanie z serwisu bez zmieniania ustawień prywatności w twojej przeglądarce internetowej wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania.