Jakim uczniem był Kim Dzong Un? Oto co mówią o nim szkolni koledzy oraz nauczyciele

Strona główna » Historia najnowsza » Jakim uczniem był Kim Dzong Un? Oto co mówią o nim szkolni koledzy oraz nauczyciele

„Nie byliśmy największymi tępakami w klasie, ale nie byliśmy też prymusami” – wspominał po latach kolega z ławki Kim Dzong Una. Co jeszcze wiadomo o szwajcarskiej edukacji obecnego dyktatora Korei Północnej?

Urodzony w 1984 roku Kim Dzong Un pierwsze dwanaście lat swojego życia spędził w Korei Północnej (więcej o jego dzieciństwie przeczytacie w tym artykule). W 1996 roku wyjechał jednak do Szwajcarii, aby podjąć naukę w prywatnej Międzynarodowej Szkole w Bernie, gdzie roczne czesne wynosiło bagatela 20 000 dolarów. W tym samym czasie setki tysięcy Koreańczyków umierały z głodu.


Reklama


Problemy z nauką języków obcych

Rzecz jasna Kim Dzong Un wyjechał do Europy incognito, pod przybranym nazwiskiem „Pak”. Oficjalnie podawał się za syna północnokoreańskiego dyplomaty. Była analityczka CIA Jung H. Pak w książce Kim Dzong Un. Historia dyktatora przytacza relacje kolegów z klasy przyszłego dyktatora.

Dowiadujemy się z nich między innymi, że początkowo Kim Dzong Un: „nie radził sobie z angielskim. Mówił z mocnym akcentem i musiał pobierać dodatkowe lekcje”.

To do tej szwajcarskiej szkoły miał uczęszczać Kim Dzong Un (Sandstein/CC BY-SA 4.0).
To do tej szwajcarskiej szkoły miał uczęszczać Kim Dzong Un (Sandstein/CC BY-SA 4.0).

Niewiele mu one pomogły. Młody Kim zdecydowanie nie był orłem (chociaż podobno nieźle szło mu z matematyką). Trudno zatem się dziwić, że „nie odnosił w tej szkole wielkich sukcesów”.

Zgodnie z informacjami jednego z południowokoreańskich ekspertów, na które powołuje się Jung H. Pak, zaledwie po dwóch latach przyszły wódz Korei Północnej „przeniósł się do mniej wymagającej publicznej Międzynarodowej Szkoły w Bernie”.


Reklama


Nauka niespecjalnie go interesowała

Jednym z jego kolegów został pochodzący z Portugalii João Micaelo. Po latach tak wspominał tamten okres:

Nie byliśmy największymi tępakami w klasie, ale nie byliśmy też prymusami. Zawsze plasowaliśmy się gdzieś pośrodku. Un bardzo się starał komunikować, ale nie radził sobie z niemieckim i krępował się, kiedy wzywano go do odpowiedzi. Nauczyciele, widząc, że jest mu ciężko i że pali się ze wstydu, dawali spokój i przechodzili do kolejnego ucznia.

Artykuł stanowi fragment książki Jung H. Pak pt. Kim Dzong Un. Historia dyktatora (Wydawnictw W.AB. 2020).

Ogółem jednak nastolatka niespecjalnie interesowało, jakie osiąga wyniki w nauce. O tym, że mało się przykładał do edukacji najlepiej świadczy fakt, że „wyjechał, nie odebrawszy nawet żadnych wyników egzaminów”. Jung H. Pak w biografii dyktatora przypuszcza, że powodem takiego zachowania mogło być to, że:

(…) Dzong Una zwyczajnie nie ciekawił program nauczania, który obejmował historię Szwajcarii od roku 1291 i ewolucję tamtejszej demokracji, kluczowe postaci ruchu na rzecz praw osób czarnoskórych, takie jak Martin Luther King Jr. i Nelson Mandela, oraz prawa człowieka.


Reklama


„Liczyło się dla niego tylko  zwycięstwo”

W Szwajcarii przyszły dyktator mił inne pasje niż nauka. Chociaż patrząc dzisiaj na zdjęcia otyłego, krwawego satrapy trudno w to uwierzyć, to w szkole uwielbiał grać w piłkę nożną oraz koszykówkę.

Jeden z jego kolegów stwierdził, że „potrafił poprowadzić całą rozgrywkę. To on decydował o jej przebiegu”. Inny z kolei dodawał, że „Nie cierpiał przegrywać. Liczyło się dla niego tylko zwycięstwo”.

Była analityczka CIA przywołuje w swojej książce również opinię jednego z nauczycieli Kim Dzong Una. Według niego był on „miłym, łagodnym azjatyckim chłopcem”. Z tą opinią na pewno nie zgodziłaby się koleżanka z klasy Kima, która twierdzi, że: „kopał nas po łydkach, a czasami opluwał”.

Nawiązywania bliższych relacji z innymi uczniami na pewno nie ułatwiały problemy w komunikacji. W efekcie przez większość rówieśników Kim Dzong Un był uważany za dziwnego odludka.

Chociaż dzisiejsza tusza na to nie wskazuje, w czasah szkolnych Kim Dzong Un lubił uprawiać sport (Kremlin.ru/CC BY 4.0).
Chociaż dzisiejsza tusza na to nie wskazuje, w czasach szkolnych Kim Dzong Un lubił uprawiać sport (Kremlin.ru/CC BY 4.0).

O tym, że nie dogadywał się z innymi może świadczyć jedno z nielicznych zdjęć przyszłego dyktatora z tamtych czasów, gdzie – jak czytamy w książce Kim Dzong Un. Historia dyktatora:

Pozostali uczniowie obejmują się nawzajem wesoło i nachylają do aparatu, szczerząc zęby w uśmiechu, lecz Dzong Un stoi prosto, ze spuszczonymi rękami, i spogląda w obiektyw z nieufną miną.


Reklama


Ogółem Kim Dzong Un spędził na nauce w alpejskim kraju pięć lat. Na początku 2001 roku wrócił do Pjongjangu, gdzie nie musiał już ukrywać swojego pochodzenia. Znów był traktowany po królewsku, a braku talentu do nauki języków obcych nikt nawet nie śmiał mu wypominać.

Przeczytaj również o tym jak budowano najbardziej szaleńczą dyktaturę świata. Zasady zbrodniczego reżimu wciąż trzymają się mocno

Książka ukazująca najbardziej tajemniczą dyktaturę na świecie

Bibliografia

  • Anna Fifield, Wielki następca. Niebiańskie przeznaczenie błyskotliwego towarzysza Kim Dzong Una, Wydawnictwo SQN, 2020.
  • Jung H. Pak, Kim Dzong Un. Historia dyktatora, Wydawnictw W.AB. 2020.
Autor
Rafał Kuzak
Dołącz do dyskusji

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.


Reklama

Wielka historia, czyli…

Niesamowite opowieści, unikalne ilustracje, niewiarygodne fakty. Codzienna dawka historii.

Dowiedz się więcej

Kamil Janicki

Historyk, pisarz i publicysta, redaktor naczelny WielkiejHISTORII. Autor książek takich, jak Damy polskiego imperium, Pierwsze damy II Rzeczpospolitej, Epoka milczenia czy Damy złotego wieku. Jego najnowsza pozycja to Seryjni mordercy II RP (2020).

Rafał Kuzak

Historyk, specjalista od dziejów przedwojennej Polski, mitów i przekłamań. Współzałożyciel portalu WielkaHISTORIA.pl. Autor kilkuset artykułów popularnonaukowych. Współautor książek Przedwojenna Polska w liczbach oraz Wielka Księga Armii Krajowej. Zajmuje się również fotoedycją książek historycznych, przygotowywaniem indeksów i weryfikacją merytoryczną publikacji.

Aleksandra Zaprutko-Janicka

Historyczka i pisarka. Autorka książek poświęconych zaradności polskich kobiet w najtrudniejszych okresach naszych dziejów. W 2015 roku wydała „Okupację od kuchni”, a w 2017 – „Dwudziestolecie od kuchni”. Napisała też „Piękno bez konserwantów” (2016). Obecnie jest dziennikarką Interii.

Wielkie historie w twojej skrzynce

Zapisz się, by dostawać najciekawsze informacje z przeszłości. Najlepsze artykuły, żadnego spamu.

Drodzy Czytelnicy! Nasza strona (jak niemal wszystkie inne) wykorzystuje pliki cookies i podobne technologie, między innymi po to, by dostosowywać treści reklamowe do zainteresowań i preferencji użytkowników. Aby to robić, potrzebujemy Waszej zgody.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie przez Ingens Media Sp. z o.o. oraz naszych zaufanych partnerów, twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam.

Zgoda nie jest obowiązkowa. Możesz też w dowolnym momencie ją cofnąć. Szczegóły dotyczące naszej polityki prywatności, zakresu zgód, a także wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w naszej polityce prywatności. Tam też znajdziesz informacje na temat zasad przetwarzania danych oraz twoich uprawnień z tym związanych.

Poprzez korzystanie z serwisu bez zmieniania ustawień prywatności w twojej przeglądarce internetowej wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania.