Kanibalizm w leninowskiej Rosji. Każdego dnia konfiskowano beczki solonego ludzkiego mięsa

Strona główna » Międzywojnie » Kanibalizm w leninowskiej Rosji. Każdego dnia konfiskowano beczki solonego ludzkiego mięsa

Pazerne bolszewickie władze własne pieniądze wydawały na broń. Zadanie żywienia i ratowania zdesperowanej ludności komuniści woleli… zrzucić na Amerykanów. W efekcie świat poznał prawdę o jednej z najstraszliwszych klęsk głodu i kanibalizmu.

Kilka miesięcy po zakończeniu pierwszej wojny światowej Kongres Stanów Zjednoczonych powołał do życia American Relief Administration (Amerykańską Administrację Pomocy). Organizacja, zgodnie z nazwą, miała dostarczać wsparcie humanitarne do Europy.


Reklama


Ponieważ Rosję bolszewicką wkrótce nawiedziła klęska głodu, władze w Moskwie poprosiły o objęcie programem. Już późnym latem 1921 roku grupa pracowników ARA przybyła do Samary z pomocą humanitarną. Na miejscu zastali wprost katastrofalną sytuację.

Wiedzieli, że zasoby, którymi dysponowali nie mogły wystarczyć do zażegnania kryzysu. Interweniowali u leninowskich władz, ale bez żadnego skutku. Nowi włodarze Kremla byli chętni przyjmować darmową żywność, ale sami nie zamierzali wiele robić, by uśmierzyć cierpienia ludności.

Tysiące przypadków pożerania ludzi

W Europie niewiele wiedziano o skali katastrofy humanitarnej. Jeszcze słabiej w sytuacji orientowali się Rosjanie, żyjący w atmosferze narastającego czerwonego terroru. Dr I.A. Wiolin, wspominany przez Bertranda M. Patenaude w książce The Big Show in Bololand, szacował, że dochodziło do tysięcy przypadków pożerania ludzi.

W samej Samarze (w której zdarzało się, że jatki zamykano za sprzedaż ludzkiego mięsa!) udało mu się udokumentować 260 takich historii. 200 razy doszło do trupożerstwa, 60 do ludożerstwa.


Reklama


Skąd rozróżnienie? Otóż ludzkie mięso można było pozyskać na dwa sposoby – albo pożywiając się trupami, albo zabijając człowieka tylko w celu zjedzenia go.

Klęska na niespotykaną skalę

Przypadki kanibalizmu dokumentował także inny naukowiec, dr L.M. Wasilewski. Pokusił się przy tym o głębszą refleksję. Porównał panującą klęskę głodu z innymi, znanymi z bliskiej historii. I twierdził, że katastrofa z początku lat dwudziestych XX wieku była jedną z największych dotychczas.

Wychudzone rosyjskie dzieci na zdjęciu z końca 1921 roku (Fridtjof Nansen/domena publiczna)
Wychudzone rosyjskie dzieci na zdjęciu z końca 1921 roku (Fridtjof Nansen/domena publiczna)

Dodatkowo zaznaczył, że wystąpiła ona po wojnie domowej. Każdy tego rodzaju konflikt prowadzi do zdeprecjonowania życia ludzkiego i godności człowieka. Połączenie czynników jego zdaniem doprowadziło do wystąpienia aktów kanibalizmu na niespotykaną skalę.

Jedli tylko jelita, gotowali głowy

Z powodu wygłodzenia ludzkie umysły zaczęły ulegać halucynacjom i otępieniu. Ciała dopadała puchlina głodowa i ulatywały z nich resztki sił. Wiele osób traciło zmysły, o czym świadczyć miał fakt, że zamiast ludzkiego mięsa zjadali na przykład same jelita lub odcinali od zwłok głowę i to ją gotowali.

Ludzie pożerali nie tylko obcych, ale i swoich najbliższych. Alexis Babine w dzienniku z Saratowa w Walentynki 1922 roku zanotowała historię jednocześnie pełną makabry i… w dziwacznym sensie romantyczną.

„Romantyczna” historia i beczki solonej ludziny

Otóż odkryto, że pewna kobieta zaczęła żywić się zwłokami własnego męża. Gdy sprawa wyszła na jaw i lokalne władze chciały zabrać trupa, kobieta wpadła w szał. Wrzeszczała, że nie ma zamiaru go oddawać, bo należy tylko do niej. Kilka dni później Babine zapisała, że każdego dnia władze sowieckie konfiskowały beczki ludzkiego solonego mięsa, które różne osoby usiłowały wwieźć do miasta.

Ilustracja z 1922 roku przedstawiająca aresztowanie kanibali w ZSRR (domena publiczna).
Ilustracja z 1922 roku przedstawiająca aresztowanie kanibali w ZSRR (domena publiczna).

ARA działała w Rosji do 1923 roku. Gdy okazało się, że zaoszczędzone dzięki jej pomocy pieniądze władze sowieckie wydają na zakup broni zagranicą zamiast na ratowanie swoich obywateli, Amerykanie się wycofali.

Klika Lenina nie wyciągnęła żadnych wniosków z sytuacji. Do kolejnej straszliwej klęski głodu i kanibalizmu doszło już dekadę później.

Przeczytaj również o kanibalizmie w Leningradzie. W konającym mieście tysiące desperatów żywiły się ludzkim mięsem


Reklama


Bibliografia

  1. A. Applebaum, Czerwony głód, Warszawa 2018.
  2. B.M. Patenaude, The Big Show in Bololand: The American Relief Expedition to Soviet Russia in the Famine of 1921, Stanford 2002.
  3. L.F. Petrinovich, The Cannibal Within, 2000
Autor
Aleksandra Zaprutko-Janicka
2 komentarze

 

Dołącz do dyskusji

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.


Reklama

Wielka historia, czyli…

Niesamowite opowieści, unikalne ilustracje, niewiarygodne fakty. Codzienna dawka historii.

Dowiedz się więcej

Kamil Janicki

Historyk, pisarz i publicysta, redaktor naczelny WielkiejHISTORII. Autor książek takich, jak Damy polskiego imperium, Pierwsze damy II Rzeczpospolitej, Epoka milczenia czy Damy złotego wieku. Jego najnowsza pozycja to Seryjni mordercy II RP (2020).

Rafał Kuzak

Historyk, specjalista od dziejów przedwojennej Polski, mitów i przekłamań. Współzałożyciel portalu WielkaHISTORIA.pl. Autor kilkuset artykułów popularnonaukowych. Współautor książek Przedwojenna Polska w liczbach oraz Wielka Księga Armii Krajowej. Zajmuje się również fotoedycją książek historycznych, przygotowywaniem indeksów i weryfikacją merytoryczną publikacji.

Aleksandra Zaprutko-Janicka

Historyczka i pisarka. Autorka książek poświęconych zaradności polskich kobiet w najtrudniejszych okresach naszych dziejów. W 2015 roku wydała „Okupację od kuchni”, a w 2017 – „Dwudziestolecie od kuchni”. Napisała też „Piękno bez konserwantów” (2016). Obecnie jest dziennikarką Interii.

Wielkie historie w twojej skrzynce

Zapisz się, by dostawać najciekawsze informacje z przeszłości. Najlepsze artykuły, żadnego spamu.

Drodzy Czytelnicy! Nasza strona (jak niemal wszystkie inne) wykorzystuje pliki cookies i podobne technologie, między innymi po to, by dostosowywać treści reklamowe do zainteresowań i preferencji użytkowników. Aby to robić, potrzebujemy Waszej zgody.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie przez Ingens Media Sp. z o.o. oraz naszych zaufanych partnerów, twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam.

Zgoda nie jest obowiązkowa. Możesz też w dowolnym momencie ją cofnąć. Szczegóły dotyczące naszej polityki prywatności, zakresu zgód, a także wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w naszej polityce prywatności. Tam też znajdziesz informacje na temat zasad przetwarzania danych oraz twoich uprawnień z tym związanych.

Poprzez korzystanie z serwisu bez zmieniania ustawień prywatności w twojej przeglądarce internetowej wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania.