Najlepszy list motywacyjny w historii? Zobacz co napisał Leonardo da Vinci, by dostać pierwszą stałą pracę

Leonardo da Vinci był nie tylko genialnym malarzem i konstruktorem. Był również mistrzem autoreklamy. Udowodnił to w 1482 roku starając się o posadę na dworze księcia Mediolanu Ludovica Sforzy.

Zanim przeczytasz ten tekst, może warto odświeżyć sobie początki kariery Leonarda. Wcale nie były łatwe i różowe. Pisaliśmy o nich TUTAJ.

Leonardo przed przybyciem do Mediolanu przedstawił się Ludovicowi Sforzy listownie, wymieniając liczne umiejętności i talenty, jakie posiadał. Albo sobie przypisywał. Zachował się wczesny brulion tego listu.


Leonardo znał się na wszystkim

Dokładniejsza analiza wykazuje, że jest to znamienny okaz brawury, udający wystosowane w samą porę podanie o pracę. Ludovico Sforza wydawał wtedy około trzech czwartych swoich niemałych dochodów na wojnę z Wenecją, a Leonardo chyba o tym wiedział. Strzelił więc z grubej rury. Litery biegną od lewej do prawej, pisane nie jego ręką.

Prześwietny Panie,


Zbadawszy i naoglądawszy się dość wynalazków tych wszystkich, którzy mają się za mistrzów w sztuce obmyślania nowych narzędzi wojennych, stwierdziłem, że w konstrukcji swej i działaniu w niczym nie różnią się one od machin ninie używanych.

Ośmielam się tedy, nie czyniąc nikomu ujmy, zaoferować swoje usługi Waszej Ekscelencji i zaznajomić Cię, Panie, z mymi sekretami, z ochotą demonstrując je w dogodnym czasie.

Portret Lodovica Sforzy autorstwa Giovanniego Ambrogio de Predis (domena publiczna).
Portret Lodovica Sforzy autorstwa Giovanniego Ambrogio de Predis (domena publiczna).

1. Znam sposoby budowania bardzo lekkich i mocnych mostów, łatwych do przenoszenia i użytecznych zarówno w pogoni za wrogiem, jak i w unikaniu go, a także innych, trwalszych, których nie strawi ogień i nie zniszczy atak.

2. Wiem, jak w razie oblężenia usunąć wodę z fos i jak budować różne mosty, kryte przejścia, drabiny oblężnicze i inne urządzenia potrzebne przy takim przedsięwzięciu.

3. Jeśli z powodu wysokości murów i odporności umocnień obleganego miejsca nie da się zburzyć ostrzałem, znam sposoby niszczenia zamków i fortec, nawet stojących na litej skale.

4. Umiem sporządzić rodzaj dział, niezwykle łatwych w transporcie, które miotając gradem małych kamieni i buchając dymem, sieją popłoch w szeregach wroga i powodują duże straty i zamieszanie.


5. Znam sposoby bezgłośnego drążenia podziemnych tuneli i sekretnych krętych przejść, wiodących do wskazanego punktu, nawet jeśli trzeba poprowadzić je pod fosami lub rzeką.

6. Zbuduję wozy pancerne nie do zdobycia, które wjadą z artylerią w szeregi wroga i rozbiją nawet najsilniejsze wojska. W ślad za nimi wkroczy piechota, bez uszczerbku i nie napotykając oporu.

7. W razie potrzeby sporządzę działa, moździerze i lekką artylerię, pięknie i praktycznie skonstruowaną, całkiem różną od powszechnie używanych.

Tekst stanowi fragment książki Mike’a Lankforda pod tytułem Stać się Leonardem. Słabości i geniusz Leonarda Da Vinci (Marginesy 2019).


8. Tam, gdzie bombardowanie okaże się niewykonalne, zaprojektuję katapulty, trebusze, kotewki oraz inne nadzwyczaj skuteczne machiny, nie będące w powszechnym użyciu. Krótko mówiąc, w każdym położeniu mogę wynaleźć bezlik machin rozmaitych tak do walki zaczepnej, jak i obronnej.

9. Jeśli chodzi o bitwę morską, znam wiele rodzajów bardzo skutecznych machin do ataku i obrony, i okręty odporne na ciężkie bombardowanie, proch i dym.

10. Czasu pokoju też mogę chyba spełnić wszelkie życzenia nie gorzej niźli inni, co się tyczy architektury, projektowania budynków publicznych, jak i prywatnych, tudzież doprowadzania wody z miejsca w miejsce.

Podejmuję się rzeźbić w marmurze, brązie lub glinie, a w malarstwie potrafię wykonać wszystko, co możliwe, nie gorzej od innych, choćby najumiejętniejszych. Podjąłbym się też wykonać konia z brązu na nieśmiertelną chwałę oraz wieczną szczęsną pamięć Xięcia, ojca Waszej Ekscelencji, i sławnego domu Sforzów.

Wielkie historie co kilka dni w twojej skrzynce! Wpisz swój adres e-mail, by otrzymywać newsletter. Najlepsze artykuły, żadnego spamu.

A może jednak się nie znał?

List kończą słowa: „A jeśli któreś z powyższych zadań wyda się komu niewykonalnym bądź niemożebnym, gotówem urządzić pokaz w parku Waszej Wysokości lub w każdym innym miejscu dogodnym dla Waszej Ekscelencji, której z uniżoną pokorą się polecam, etc.”.

Jest to tyleż dokument psychologiczny, co autoreklama: Leonardo grał na oczekiwaniach Sforzy, a zarazem je wzniecał. Propozycja upamiętnienia Francesca, ojca Ludovica, w postaci konnego posągu, który był wówczas tematem licznych pogłosek, to tylko pretekst.

W naszym medialnym, sprzedajnym i pospiesznym świecie ta zagrywka psychologiczna nie robi większego wrażenia, lecz w tamtej epoce zbyt szybkie przejście do sedna mogło okazać się zgubne.

Leonardo da Vinci był prawdziwym mistrzem autoreklamy (domena publiczna).
Leonardo da Vinci był prawdziwym mistrzem autoreklamy (domena publiczna).

Leonardo umieścił też w liście informacje o wszystkim, czym naprawdę chciał się zająć: o nowatorskich maszynach, mostach i technikach szturmowania. Od dawna trwają domysły, ile w tej epistole jest fanfaronady, ale nie ulega wątpliwości, że Leonardo pragnął się przedstawić Ludovicowi jako człowiek zdolny dokonać tych wszystkich rzeczy.

Z pewnością miał na nie własne pomysły, lecz jeśli w ogóle zbudował cokolwiek z przytoczonej listy, zapewne nie wyszedł poza stadium modeli wykonanych przy pomocy Zoroastra. Nic nie wskazuje, że istotnie znał się na którejkolwiek ze wspomnianych dziedzin, prócz wymienionej na końcu, czyli sztuki.

Zauważmy, że nie napomyka o muzyce.


Leonardo Hydraulik

Człowiek,  na  którym  starał  się  zrobić  wrażenie   –  Ludovico Sforza, od niedawna książę Mediolanu  – z pewnością był trudnym klientem. Czuł, że musi mieć się na baczności, bo co chwila ktoś próbuje go sprytnie podejść.

Nowo przybyły muzyk z Florencji nie skąpi wprawdzie obietnic, lecz to akurat robią wszyscy, a wychodzi z tego za każdym razem takie samo gówno. Ale srebrna czaszka jest umiejętnie wykonana, a on potrafi  na niej grać. Jeżeli nie zabije go klimat, może się jeszcze na coś przyda. […]

Projekt działa sporządzony przez Leonarda da Vinci (domena publiczna).
Projekt działa sporządzony przez Leonarda da Vinci (domena publiczna).

Nawet jeśli list, w którym Leonardo przedstawił się Ludovicowi, okazał się w jakikolwiek sposób owocny, nie mamy na to żadnych dowodów z następnych paru lat. Nic też nie wskazuje, żeby da Vinci spędzał czas wśród dostawców wojskowych, budując machiny bojowe.

Wygląda na to, że w zamku kazano mu na początek rozwiązać pewien problem hydrauliczny, bo księżniczka chciała mieć w wannie więcej ciepłej wody.

Przeczytaj też o zażartej rywalizacji między Leonardem da Vinci i Michałem Aniołem. Dlaczego dwaj geniusze tak bardzo się nienawidzili?

Źródło

Tekst stanowi fragment książki Mike’a Lankforda pod tytułem Stać się Leonardem. Słabości i geniusz Leonarda Da Vinci wydanej nakładem Wydawnictwa Marginesy (2019). Książkę możesz kupić na stronie Empiku.

Tytuł, lead i śródtytuły pochodzą od redakcji. Tekst został poddany obróbce redakcyjnej w celu wprowadzenia większej liczby akapitów.

Kup książkę z rabatem na empik.com

Ilustracja tytułowa: Tom Riley, jako Leonardo da Vinci w serialu Demony da Vinci.

Autor
Mike Lankford
Dołącz do dyskusji

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.

Wielka historia, czyli…

Niesamowite opowieści, unikalne ilustracje, niewiarygodne fakty. Codzienna dawka historii.

Dowiedz się więcej

Kamil Janicki

Historyk, pisarz i publicysta, redaktor naczelny WielkiejHISTORII. Autor książek takich, jak Damy polskiego imperium, Pierwsze damy II Rzeczpospolitej, Epoka milczenia czy Damy złotego wieku. Jego najnowsza pozycja to Damy przeklęte. Kobiety, które pogrzebały Polskę (2019).

Rafał Kuzak

Historyk, specjalista od dziejów przedwojennej Polski, mitów i przekłamań. Współautor książki „Wielka Księga Armii Krajowej”. Zastępca redaktora naczelnego WielkiejHISTORII. Zajmuje się również fotoedycją książek historycznych, przygotowywaniem indeksów i weryfikacją merytoryczną publikacji.

Anna Winkler

Doktor nauk społecznych, filozofka i politolożka. Zajmuje się przede wszystkim losami radykalizmu społecznego. Interesuje się historią najnowszą, historią rewolucji i historią miast, a także kobiecymi nurtami historii. Chętnie poznaje dzieje kultur pozaeuropejskich.

Aleksandra Zaprutko-Janicka

Historyczka i pisarka. Autorka książek poświęconych zaradności polskich kobiet w najtrudniejszych okresach naszych dziejów. W 2015 roku wydała „Okupację od kuchni”, a w 2017 – „Dwudziestolecie od kuchni”. Napisała też „Piękno bez konserwantów” (2016). Obecnie jest dziennikarką Interii.

Drodzy Czytelnicy! Nasza strona (jak niemal wszystkie inne) wykorzystuje pliki cookies i podobne technologie, między innymi po to, by dostosowywać treści reklamowe do zainteresowań i preferencji użytkowników. Aby to robić, potrzebujemy Waszej zgody.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie przez Ingens Media Sp. z o.o. oraz naszych zaufanych partnerów, twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam.

Zgoda nie jest obowiązkowa. Możesz też w dowolnym momencie ją cofnąć. Szczegóły dotyczące naszej polityki prywatności, zakresu zgód, a także wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w naszej polityce prywatności. Tam też znajdziesz informacje na temat zasad przetwarzania danych oraz twoich uprawnień z tym związanych.

Poprzez korzystanie z serwisu bez zmieniania ustawień prywatności w twojej przeglądarce internetowej wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania.