Nazistowska ceremonia nadania imienia. Tak Heinrich Himmler kazał chrzcić dzieci esesmanów

Strona główna » II wojna światowa » Nazistowska ceremonia nadania imienia. Tak Heinrich Himmler kazał chrzcić dzieci esesmanów

Zamiast chrzcielnicy był sztylet. Dziecięcą szatę zdobiły germańskie runy. A celebrans z powagą wypowiadał modlitwę: bardziej chyba skierowaną do Hitlera niż Boga. Tak chrzczono dzieci zgodnie z wizją Heinricha Himmlera.

Szef SS, Gestapo i policji Reichsführer Heinrich Himmler w sprawach religii miał nieprzejednane poglądy. Twierdził, że prawdziwi Niemcy (a zwłaszcza członkowie Schutzstaffel – kwintesencji niemieckości!), powinni wystrzegać się wizyt w zborach i kościołach. Rytmu ich życia nie miały wyznaczać chrześcijańskie chrzty, komunie czy bierzmowania, lecz zupełnie nowe ceremonie. Takie, którym nie towarzyszyły ani Biblia ani woda święcona.

Kluczowe momenty należało uświetniać spotkaniami w kręgu rodziny, a najlepiej – w gronie towarzyszy partyjnych. Innych akolitów Hitlera, ślepo oddanych ideom nazizmu. Tyczyło się to zwłaszcza esesmanów.


Reklama


Esesmańska chusta i dotknięcie sztyletem

SS było swego rodzaju zakonem z rozbudowaną ideologią, która obejmowała niemal wszystkie aspekty życia. Nawet dla przyjęcia nowonarodzonego przedstawiciela „rasy panów”  w poczet wspólnoty „nadludzi” wymyślono specjalny rytuał. Niewiele miał on wspólnego z tym, który praktykuje się w obrządku chrześcijańskim.

Heinrich Himmler podczas inspekcji obozu świerci w Dachau.

Na początek aryjski brzdąc był owijany: nie w białą szatę, ale w chustę z symbolem SS, czyli złowróżbnymi „błyskawicami” (w symbolice nazistowskiej były to runy oznaczające zwycięstwo). Tak przygotowane dziecko układano następnie na ołtarzu pokrytym flagą Trzeciej Rzeszy. Kiedy już tego dopełniono, nadchodził czas na właściwy ceremoniał.

W obecności świeżo upieczonych rodziców odczytywano specjalną formułę błogosławieństwa, po czym zwierzchnik szczęśliwego tatusia dotykał niemowlę ostrzem esesmańskiego sztyletu. Na zakończenie „chrztu” maluch dostawał jeszcze prezenty: srebrną metalową miskę i jedwabną chustkę.

„Wierzymy w Boga”… i w Führera

Ceremonię prowadził ktoś na kształt „ojca chrzestnego”. Jak pisze Jens-Jürgen Ventzki, autor książki Cień ojca, ów nazistowski celebrans, będący zawsze oficerem SS, wypowiadał swoiste wyznanie wiary:

Wierzymy w Boga we Wszechświecie
I w posłannictwo naszej niemieckiej krwi,
Która rośnie młodo w niemieckiej ziemi.
Wierzymy w naród, nosiciela krwi
I w Führera wyznaczonego nam przez Boga.

Dalsze szczegóły obrzędu zdradza Karol Grünberg, autor książki SS. Czarna gwardia Hitlera. Tłumaczy on, że „ceremonia nadania imienia” musiała dwa kluczowe warunki. Po pierwsze – zawsze odbywała się przed portretem „ukochanego Führera”.

Wszak to dla niego rosło przyszłe pokolenie „idealnych i czystych rasowo” Niemców. Drugim warunkiem była obecność – na honorowym miejscu! – biblii nazistów, a więc bełkotliwego „Mein Kampf”.


Reklama


Bibliografia

  1. Karol Grünberg, SS. Czarna gwardia Hitlera, Książka i Wiedza, Warszawa 1984.
  2. Jens-Jürgen Ventzki, Cień ojca, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2012.

Ilustracja tytułowa: Dzieci w placówce Lebensbornu, Bundesarchiv.

Autor
Aleksandra Zaprutko-Janicka
Dołącz do dyskusji

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.


Reklama

Wielka historia, czyli…

Niesamowite opowieści, unikalne ilustracje, niewiarygodne fakty. Codzienna dawka historii.

Dowiedz się więcej

Kamil Janicki

Historyk, pisarz i publicysta, redaktor naczelny WielkiejHISTORII. Autor książek takich, jak Damy polskiego imperium, Pierwsze damy II Rzeczpospolitej, Epoka milczenia czy Seryjni mordercy II RP. Jego najnowsza pozycja to Damy Władysława Jagiełły (2021).

Rafał Kuzak

Historyk, specjalista od dziejów przedwojennej Polski, mitów i przekłamań. Współzałożyciel portalu WielkaHISTORIA.pl. Autor kilkuset artykułów popularnonaukowych. Współautor książek Przedwojenna Polska w liczbach oraz Wielka Księga Armii Krajowej. Zajmuje się również fotoedycją książek historycznych, przygotowywaniem indeksów i weryfikacją merytoryczną publikacji.

Aleksandra Zaprutko-Janicka

Historyczka i pisarka. Autorka książek poświęconych zaradności polskich kobiet w najtrudniejszych okresach naszych dziejów. W 2015 roku wydała „Okupację od kuchni”, a w 2017 – „Dwudziestolecie od kuchni”. Napisała też „Piękno bez konserwantów” (2016). Obecnie jest dziennikarką Interii.

Wielkie historie w twojej skrzynce

Zapisz się, by dostawać najciekawsze informacje z przeszłości. Najlepsze artykuły, żadnego spamu.

Drodzy Czytelnicy! Nasza strona (jak niemal wszystkie inne) wykorzystuje pliki cookies i podobne technologie, między innymi po to, by dostosowywać treści reklamowe do zainteresowań i preferencji użytkowników. Aby to robić, potrzebujemy Waszej zgody.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie przez Ingens Media Sp. z o.o. oraz naszych zaufanych partnerów, twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam.

Zgoda nie jest obowiązkowa. Możesz też w dowolnym momencie ją cofnąć. Szczegóły dotyczące naszej polityki prywatności, zakresu zgód, a także wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w naszej polityce prywatności. Tam też znajdziesz informacje na temat zasad przetwarzania danych oraz twoich uprawnień z tym związanych.

Poprzez korzystanie z serwisu bez zmieniania ustawień prywatności w twojej przeglądarce internetowej wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania.